حضرت فاطمه الزهرا سلام الله علیها کیست؟


حضرت فاطمه (سلام الله علیها) در نزد مسلمانان برترین و والامقام‌ترین بانوی جهان در تمام قرون و اعصار می‌باشد 

آیات متعددی در بیان شأن و مقام بانوی عظیم الشان نازل گردیده است که از آن جمله می‌توان به آیه‌ی تطهیر، آیه مباهله، آیات آغازین سوره مبارکه دهر، سوره  مبارکه کوثر، آیه اعطای حق ذی القربی و ... اشاره نمود که خود تٱکید و تائیدی بر مقام و منزلت والای آن حضرت در نزد خداوند است.

نام مبارک آن حضرت، فاطمه (س) است و از برای ایشان القاب و صفات متعددی همچون زهرا، صدیقه، طاهره، مبارکه، بتول، راضیه، مرضیه، نیز ذکر شده است.

حضرت فاطمه (س) در سال پنجم پس از بعثت در روز 20 جمادی الثانی در مکه به دنیا آمد.

فاطمه در لغت به معنی بریده شده و جدا شده می‌باشد و علت این نام‌گذاری بر طبق احادیث نبوی، آنست که: پیروان حضرت فاطمه (س) به سبب او ،از آتش دوزخ بریده، جدا شده و مصون می‌باشند.

زهرا   : به معنای درخشنده است.

صدّیقه: به معنی کسی است که به جز راستی چیزی از او صادر نمی شود.

طاهره: به معنای پاک و پاکیزه.

مبارکه : به معنای با خیر و برکت

بتول    : به معنای بریده و دور از ناپاکی،

راضیه : به معنای راضی به قضا و قدر الهی

مرضیه : یعنی مورد رضایت الهی

کنیه‌های حضرت فاطمه (س) نیز عبارتند از ام الحسن، ام الحسین، ام الائمه، ام ابیها و...

ام الائمه به معنای مادر تمام امامان ،ام ابیها به معنای مادر پدر می‌باشد و رسول اکرم (ص) دخترش را با این وصف می‌ستود؛ این امر حکایت از آن دارد که حضرت فاطمه (س) بسان مادری برای رسول خدا بوده است.

نام پدر حضرت فاطمه (س) محمد بن عبدالله (ص) است که او رسول گرامی اسلام، خاتم پیامبران الهی و برترین مخلوق خداوند می‌باشد.

مادر ایشان حضرت خدیجه دختر خویلد، از زنان بزرگ و شریف قریش بوده است.

او نخستین بانویی است که به اسلام گرویده است و پس از پذیرش اسلام، تمامی ثروت و دارایی خود را در خدمت اسلام و مسلمانان مصرف نمود.

از او به طاهره (پاکیزه) یاد می‌شد و او را بزرگ زنان قریش می‌نامیدند.

صدیقه کبری خواستگاران فراوانی داشت و به غیر از حضرت علی (ع) عده‌ای از نام‌داران صحابه نیز از او خواستگاری کردند و برای این وصلت، مهر سنگینی را اعلام نموده بودند.

رسول خدا (ص) مسأله را به نظر خداوند موکول نمود تا سرانجام جبرئیل بر پیامبر (ص) نازل شد و گفت: ای محمد! خدا بر تو سلام می‌رساند و می‌فرماید فاطمه را به عقد علی درآور، خداوند علی را برای فاطمه و فاطمه را برای علی پسندیده است و پیامبر (ص) به امر الهی با این وصلت موافقت نمود.

بدین ترتیب بود که مقدمات زفاف فراهم شد. حضرت فاطمه (س) با مهری اندک (بر خلاف رسوم جاهلی که مهریه بزرگان بسیار بود) به خانه امام علی (علیه السلام) قدم گذارد.

ثمره این ازدواج مبارک و میمون، 5 فرزند به نامهای حسن، حسین، زینب، ام کلثوم و محسن بود.

امام حسن و امام حسین (ع) از امامان 12 گانه می‌باشند که در دامان چنین مادری تربیت یافته‌اند

9 امام دیگر (به غیر از امام علی (ع) و امام حسن (ع)) از ذریه امام حسین (ع) می‌باشند و بدین ترتیب و از طریق حضرت فاطمه (ع) به رسول خدا (ص) منتسب می‌گردند و از ذریه ایشان به شمار می‌روند و به خاطر منسوب بودن ائمه طاهرین به حضرت فاطمه (ع) ایشان را 'ام الائمه' (مادر امامان) خطاب می نمایند.

حضرت فاطمه زهرا (ع) در نزد شیعیان اگر چه امام نیست، اما مقام و منزلت او در نزد خداوند و در بین مسلمانان به خصوص شیعیان، نه تنها کمتر از سایر ائمه نیست، بلکه آن حضرت همتای امیرالمؤمنین علی علیه السلام دارای منزلتی عظیم‌تر از سایر ائمه طاهرین (ع) می‌باشد.

گفتار حضرت فاطمه زهراء(س) در خطبه فدکیه استوارترین جملات در توحید ذات اقدس بود.

آن هنگام که معرفت و بینش خود را نسبت به رسول اکرم (ص) آشکار می‌سازد و یا در مجالی که در آن خطبه، امامت را شرح مختصری می‌دهد.

جای‌جای خطبه فدکیه و احتجاجات این بانوی بزرگوار به قرآن کریم و بیان علت تشریع احکام و یا مراجعه زنان و یا حتی مردان مدینه در مسائل دینی و اعتقادی به آن بزرگوار و همچنین استدلال‌های عمیق فقهی حضرت فاطمه (س) در جریان فدک، به روشنی بر احاطه و تسلط آن حضرت بر سراسر قرآن کریم و شرایع اسلامی دلالت دارد و خود سندی محکم بر اقیانوس بی‌کران علم آن بانوی بزرگواراست که متصل به مجرای وحی می باشد.

پیامبر اکرم (ص)می فرمایند:

«وقتى که مرا به معراج بردند، جبرئیل امین دست مرا گرفت و وارد بهشت کرد، از خرماى بهشتى به من داد و من آن خرما را تناول کردم، آن خرما در صلب من تبدیل به نطفه شد، و سپس حضرت فاطمه زهرا (س) از آن به وجود آمد، پس حضرت فاطمه (ع) انسان بهشتى است، هر وقت مشتاق بوى بهشت مى‏شوم فاطمه (س) را مى‏بویم

با وفات پیامبر اکرم (ص)،حضرت فاطمه (س) غرق در سوگ و ماتم شد. از یک طرف نه تنها پدر او بلکه آخرین فرستاده خداوند و ممتازترین مخلوق او، از میان بندگان به سوی خداوند، بار سفر بسته بود. از طرف دیگر با وفاتش باب وحی تشریعی بسته شد؛ و حق وصی او غصب گشته بود. بدین ترتیب دین از مجرای صحیح خود، در حال انحراف بود.

حضرت فاطمه (س) در غم و اندوه پدر همیشه گریان و نالان بود.

دیگر توصیفاتی که می‌توان در وصف دخت پیامبر اکرم (ص) بیان کرد مسأله فدک بود.

فدک قریه‌ای است که تا مدینه حدود 165 کیلومتر فاصله دارد و دارای چشمه جوشان و نخلهای فراوان خرماست و خطه‌ای حاصلخیز می‌باشد.

این قریه متعلق به یهودیان بود و آن را بدون هیچ جنگی به پیامبر (ص) بخشیدند.

پس از این جریان و با نزول آیه «و ات ذا القربی حقه»، پیامبر (ص) بر طبق دستور الهی آن را به حضرت فاطمه (س) بخشید.

حضرت فاطمه (س) و امیرمومنان علی (ع) در فدک عاملانی داشتند که در آبادانی آن می‌کوشیدند و پس از برداشت محصول، درآمد آن را برای حضرت فاطمه (س) می‌فرستادند.

ایشان نیز ابتدا حقوق عاملان خویش را می‌پرداختند و سپس مابقی را در میان فقرا تقسیم می‌نموند.

این در حالی بود که اوضاع معیشت آن حضرت و امام علی (ع) در ساده‌ترین وضع به سر می‌برد. و گاهی به خاطر انفاق زیاد گرسنه سر به بالین می‌نهادند .

از سوی دیگر ابابکرلعین با حیله و زور آن قریه را از چنگ ایشان درآورد و مال خود نمود و باعث ضربات روحی بسیاری به آن حضرت گشت.

حادثه درنیم سوخته ،میخ و مسمارو لگد آن خبیث قهر در نار جهنم  را همه میدانند .

سرانجام حضرت فاطمه (س) بر اثر شدت ضربات آن لعین و لطماتی که به او بر اثر هجوم به در نیم سوخته خانه‌اش و وقایع پس از آن وارد گشته بود، بیمار گشت و در بستر بیماری افتاد.

در ایام بیماری، به حضرت علی (ع) وصیت نمود که امامه دختر زینب را بعد از من به همسری برگزین تا تربیت کننده فرزندان من باشد و تابوتی برای من بساز مثل آنچه ملائکه برای من به تصویر کشیدند و به من نشان دادند و من را شبانه غسل دهید و شبانه کفن نماید و شبانه دفن کنید و احدی از کسانی که در حق من ستم روا داشته‌اند، در مراسم تدفین و نماز خواندن بر جنازه من حاضر نباشند.

سرانجام روز سوم جمادی الثانی سال یازدهم هجری فرا رسید حضرت فاطمه (ع) آب طلب نموده و به وسیله آن بدن مطهر خویش را شستشو داد و غسل نمود.

سپس جامه‌ای نو پوشید و در بستر خوابید و پارچه‌ای سفید به روی خود کشید؛ چیزی نگذشت که دخت پیامبر(ص)، بر اثر حوادث ناشی از هجوم آن لعینان، دنیا را ترک نموده و به شهادت رسید.

در حالیکه از عمر مبارکش بنا بر روایات ، 18 سال بیشتر نمی‌گذشت و تنها 95یا75 روز پس از رسول خدا در این دنیا زندگی نمود.

میان علمای شیعه، دو تاریخ مشهور و مقبول است: یکی هفتاد و پنج روز بعد از رحلت پیامبر (ص) و دیگری نود و پنج روز با توجه به رحلت پیامبر اسلام (ص) در بیست و هشتم صفر، بنا به روایت هفتاد و پنج روز، در مورخة سیزدهم تا پانزدهم جمادی الأوّل ، شهادت حضرت زهرا(س) است و این ایام را فاطمیة اوّل می‌ خوانند .

اما بنا به روایت نود و پنج روز، شهادت حضرت(س) در سوم تا پنجم جمادی الثانی است و این ایام را فاطمیة دوم می خوانند.

بنابراین؛ ایام فاطمیه جمعا 6 روز می باشد، 3 روز در ماه جمادی الاول و 3 روز در ماه جمادی الثانی فاطمیه اول از 15جمادی الاول است .

فاطمیه دوم از سوم تا پنجم جمادی الثانی می باشد.‌

مردم مدینه پس از آگاهی از شهادت حضرت فاطمه (س)، در اطراف خانه آن بزرگوار جمع گشتند و منتظر تشییع و تدفین حضرت فاطمه (ع) بودند؛ اما اعلام شد که تدفین ایشان به تأخیر افتاده است. لذا مردم پراکنده شدند. هنگامی که شب فرا رسید و چشمان مردم به خواب رفت، امام علی (ع) بنا بر وصیت فاطمه (س) و بدور از حضور افراد، به غسل بدن مطهر و رنج دیده همسر خویش پرداخت و سپس او را کفن نمودو به امام حسن و امام حسین (ع) امر فرمودند: تا عده‌ای از صحابه راستین رسول خدا (ص) را که البته مورد رضایت حضرت فاطمه (س) بودند، خبر نمایند تا در مراسم تدفین آن بزرگوار شرکت کنند.

 اینان 7 نفر به نامهای ابوذر، سلمان، مقداد، عمّاریاسر، خذیفه، عبدالله بن مسعود،بودند.

پس از حضور آنان، امیر مؤمنان علی (ع)بر بدن مطهر فاطمه (س) نماز گزارد ندو سپس در میان حزن و اندوه کودکان خردسالش که مخفیانه در فراق مادر جوان خویش گریه می‌نمودند، به تدفین حضرت فاطمه (س) پرداختند.

هنگامی که تدفین فاطمه (س) به پایان رسید،. حضرت علی (ع) بر دور قبر آن حضرت هفت قبر دیگر ساخت که دشمنان ندانند قبر آن بانو علیهاالسلام کدام است.

و به روایتی دیگر چهل قبر دیگر را آب پاشیدند که قبر آن حضرت مشخص نباشد

و به روایت دیگر قبر آن حضرت را با زمین هموار کرد که علامت قبر معلوم نباشد؛

این کارها برای آن بود که موضع قبر آن حضرت را ندانند و بر قبر ایشان نماز نخوانند

و ار همه مهمتر اینکه خیال نبش قبر آن را به خاطر نگذرانند. به این سبب در مورد محل قبر آن بانو علیهاالسلام اختلاف نظر واقع شده استو

بعضی گفته‌اند در بقیع نزدیک قبور ائمه بقیع است

و بعضی گفته‌اند میان قبر حضرت رسالت و منبر آن حضرت دفن شده است،

زیرا که حضرت فرمود: میان منبر و قبر من باغی از باغ‌های بهشت است و منبر من بر دری از درهای بهشت است. امروزه پس از گذشت سالیان متمادی همچنان مزار سرور بانوان جهان مخفی است و کسی از محل آن آگاه نیست.

مسلمانان و بخصوص شیعیان در انتظار ظهور امام مهدی (عجل) بزرگترین منجی الهی و یازدهمین فرزند از نسل حضرت فاطمه (ع) در میان ائمه می‌باشند تا او مزار مخفی شده مادر خویش را بر جهانیان آشکار سازد و به ظلم و بی عدالتی در سراسر گیتی، پایان دهد.