شخصی خدمت آقا امام صادق (ع)حاضر شد و عرض کرد،  پدر و مادرم قربانت! مرا نصیحت فرما!

حضرت فرمودند:


1- وقتی که خداوند کفیل روزی توست چرا غم روزی می خوری؟


2- وقتی که روزی و رزق قسمت معینی دارد، چرا حرص می ورزی؟


3- وقتی که حساب (قیامت) حق است، چرا در فکر اندوختن و جمع مال هستی؟


4- وقتی که خداوند در ازای چیزهایی که بخشیده ای جایگزین می کند، پس چرا بخل     می ورزی؟


5- وقتی که مرگ حق است، چرا اینقدر شادمانی می کنی؟


6- وقتی که همه کارها در دید و منظر خداست چرا مکر و حیله می کنی؟


7- وقتی که مجازات و آتش جهنم حق است چرا گناه و معصیت می کنی؟


8- وقتی که عبور از پل صراط حق است چرا عجب و خودپسندی در خود راه می دهی؟


9- وقتی که همه چیز به قضا و قدر الهی است، چرا اندوه و ناراحتی داری؟


10-وقتی که دنیا فانی و از بین رفتنی است، چرا به آن اطمینان و اعتماد داری؟(1)

1- (1) خصال، ج2، ص 217