دعایی که یازده سال بر عمر می افزاید


دعایی که یازده سال بر عمر می افزاید


مرحوم ملا محمد باقر فشارکی رساله ای در اعمال ماه رجب و شعبان و رمضان تالیف فرموده،در آنجا نقل کرده از بعضی کتب که در روز جمعه آخر ماه رجب هر کس این دعا را بخواند یازده سال بر عمر او اضافه شود.


یا اجل من کل جلیل,

یا اکرم من کل کریم,

ویا اعز من کل عزیز,

اغثنی یاغیاث المستغیسین بفضلک و جودک وکرمک ومد عمرناو هب لنا من لدنک عمرا بالعافیه,

یا ذالجلال والاکرام



جمله حساس و کلیدی در دعای ابو حمزه ثمالی



جمله ای حساس و کلیدی در دعای ابوحمزه


دعای ابوحمزه ثمالی  روش شناسی معرفت الهی با دعای ابوحمزه

  دعای ابوحمزه برای همه روزه‌داران در ماه مبارک رمضان قابل بهره‌ بردن است و یکی از یاران نزدیک امام زین‌العابدین(علیه السلام) این دعا را از آن حضرت(علیه السلام) نقل کرده است. امام سجاد(علیه السلام) شب‌ها در ماه مبارک رمضان مشغول نماز بودند و هنگام سحر که می‌شد این دعا را می‌خواندند.

  دعایی قابل استفاده برای عموم مردم

استفاده از دعا مراتبی دارد و حداقل این است که شخص، اگر معنای عبارات دعا را هم نداند، ولی در عین حال نوعی توجه به ذات اقدس الهی داشته باشد و این توجه خودش بسیار با اهمیت است.

حقیقتا برخی از فرازهای دعای ابوحمزه ثمالی برای خواص است و آنقدر معانی عمیقی دارد که فهم و تأمل در آن‌ها نیازمند معرفت عمیقی است که باید آن معارف آموزش داده شود و به راحتی نمی‌توان به عمق آن دست یافت.

مانعی برای نخواندن دعا

نفهمیدن یا ندانستن معنای برخی فرازهای دعای ابوحمزه ثمالی نباید مانع از خواندن این دعای شریف شود .

درباره قرآن کریم نیز همین مسئله وجود دارد؛ یعنی اگر کسی معنای عبارات را نمی‌داند، نباید بگوید که من قرآن نمی‌خوانم؛ بلکه باید به توجه خاص، آن را بخواند و کم‌کم به فهم معانی و مفاهیم نیز برسد.

در دعای ابوحمزه ثمالی برخی اوصاف خدای تعالی آمده است و بیان شده که تمام عظمت‌ها و تمام بزرگی از اوست؛ همچنین، در برخی فرازها به مسئله «روش‌شناسی» شناخت خدا پرداخته شده و بیان شده که آیا انسان باید خدای تعالی را از آثارش بشناسد؟ یا این ‌که انسان باید از خود خدا به شناخت او برسد؟

آغاز دعای ابوحمزه ثمالی

دعای ابوحمزه با مسئله شناخت خدای تعالی آغاز شده است. در فرازهای ابتدایی این دعای شریف آمده است: «بِکَ عَرَفْتُکَ وَ اَنْتَ دَلَلْتَنى عَلَیْکَ وَ دَعَوْتَنى اِلَیْکَ وَ لَوْلا اَنْتَ لَمْ اَدْرِ ما اَنْتَ: به‌ وسیله خودت من ترا شناختم، تو مرا بر خود راهنمایى کردى و به ‌سوى خود خواندى و اگر تو نبودى من ندانستم که تو کیستى».

در این بخش از دعای ابوحمزه ثمالی، امام زین‌العابدین(علیه السلام) تصریح می‌فرمایند : شناخت خدای تعالی از طریق خود خدای متعال است؛ بنابراین، شناخت پروردگار بدون عنایت خود او امکان‌پذیر نیست؛ لذا توحید و معرفت نسبت به پروردگار که شالوده دین است، بدون توجه خاص پروردگار به انسان برای شناخت و معرفت نسبت به ذات اقدس او امکان ندارد.

ریشه تمام مشکلات معنوی

تمام مشکلات معنوی از عدم شناخت صحیح خدای تعالی است .

این‌ که انسان صرفا به زبان بگوید که به خدا اعتقاد دارد، کافی نیست و ما نیاز به شناختی داریم که در زندگی و رفتار انسان، حضور جدی داشته باشد و ضمانت اجرایی برای تقید به احکام الهی را در انسان به وجود بیاورد.



دعا

جمله حسّاس و کلیدی دعای نورانی ابوحمزه ثمالی


بِکَ عَرَفتُکَ وَ أنْتَ دَلَلْتَنِی عَلِیکَ وَ دَعوتَنِی إلَیکَ وَ لُولا أنْتَ لم أدْرِ مَا أنْت

برخی از جمله‌های این دعای نورانی ابوحمزه در حدّ کلید درهای دیگر است . یکی از آن جمله‌های کلیدی همین است که بِکَ عَرَفتُکَ وَ أنْتَ دَلَلْتَنِی عَلَیْک . این بِکَ عَرَفتُکَ را همه داعیان عرض می‌کنند: خدایا! به وسیله تو ما تو را شناختیم .

بِکَ عَرَفتُکَ وَ أنْتَ دَلَلْتَنِی عَلَیکْ. این أوَلَمْ یَکْفِ بِربکَ أنَّهُ عَلی کُلِّ شِیءٍ شَهِید(سورة فصّلت/ 53)، یعنی خداوند برای این که روشن بشود، برای این که دیگران به خوبی درک بکنند خداوند حقّ است، خود را به آنها نشان می‌دهد . آنها با مشاهده خداوند، خداوند را می‌شناسند. نیازی به آیات آفاقی و انفسی نیست. در اینجا راه و هدف یکی است.

خدا را با خدا باید شناخت؛ «آفتاب‌ آمد دلیل‌ آفتاب‌»

خداوند سبحانه‌ و تعالی‌ شأنه‌ نور است‌ و ظاهر، و همه موجودات‌ را او به‌ ظهور رسانیده‌ است. انسان‌ می‌خواهد برسد به‌ او؛ اینکه‌ مخلوق‌ است‌ و ظهور، کجا و کی‌ و چگونه‌ امکان‌ دارد به‌ ظاهر برسد؟ وقتی‌ از اظهارِ ظهور رفع‌ ید نماید، متّصل‌ بشود به‌ شعاع‌ و برگردد به‌ مبدأ نور . برگردد به‌ خورشید ، و برود در ذات‌ خورشید . آنجا دیگر شعاع‌ نیست‌ . خورشید ، خورشید است‌ . و لهذا ذات‌ خورشید را غیر از خورشید ، موجودی‌ نمی‌تواند بشناسد .

ما هر چه‌ خورشید را تعریف‌ و تمجید و تحمید و تحسین‌ نمائیم‌ ، کجا حقیقتش‌ را توانسته‌ایم‌ بازگو کنیم‌ ؟ کجا خورشید را خواهیم‌ دید ؟ کجا گرمای‌ خورشید را ادراک‌ می‌کنیم‌ ؟ کجا از عظمت‌ خورشید و نفس‌ خورشید و کیفیّت‌ و کمّیّت‌ آن‌ اطّلاعی‌ پیدا می‌کنیم؟ ما میلیونها فرسنگ‌ از خورشید دوریم‌ که‌ فی‌الجمله‌ حرارتی‌ از آن‌ به‌ ما می‌رسد. وقتی‌ بخواهیم‌ خورشید را نگاه‌ کنیم‌ باید با شیشه سیاه‌ رنگی‌ آن‌ را مشاهده‌ کنیم‌ تا از پشت‌ حجاب‌ سیاه‌ و تاریک‌ فقط‌ بتوانیم‌ قرص‌ آن را ملاحظه‌ نمائیم‌ .

معرفت‌ ما به‌ خورشید همین‌ مقدار است‌ . چه‌ کسی‌ قدرت‌ آن را دارد که‌ خورشید را پیدا کند و عارف‌ و شناسای‌ او گردد ؟ آن‌ کس‌ که‌ از اینجا برخیزد و برود در درون‌ خورشید ذوب‌ شود و محو شود و از ذرّات‌ وجود و هستی‌ او گردی‌ هم‌ نماند ، او خورشید را شناخته‌ است‌ . افسوس‌ که‌ در آنجا «او» پیدا نمی‌شود و عبارت‌ و لفظ‌ «او» در ذات‌ خورشید راه‌ ندارد .

در بعضی از روایاتی که ذیل این بخش از آیات سوره مبارکه یوسف آمده است که أأنْتَ یُوسُف، آنجا وجود مبارک امام صادق طبق نقل صاحب تُحَف العقول این بیان نورانی را در شناخت خدا ذکر کرد که معرفت شاهد قبل از معرفت وصف اوست. یعنی ما شاهد را اوّل می‌شناسیم ، بعد صفات او را می‌شناسیم . ولی اگر موجودی غائب بود، اوّل وصفش را می‌شناسیم ، بعد ذاتش را می‌شناسیم . خلاصه آن حدیث این است که: شناخت ذات شاهد قبل از وصف اوست.

شناخت ذات غائب بعد از وصف اوست . بعد استشهاد می‌کند که برادران یوسف اوّل او را دیدند، بعد به یوسف بودن او پی بردند. أأنْتَ یُوسُف. نگفتند: یوسف توئی! گفتند: تو یوسفی؟ وجود مبارک امام صادق هم می‌فرماید به این که: خدا مشهود همه ماست. ما اوّل او را می‌شناسیم، بعد اوصاف او را می‌شناسیم .

انسان خدا را به وسیله خدا بشناسد. خدا راهنمای انسان است و اگر خدا کسی را راهنمائی نکند نمی‌تواند خدا را بشناسد . و خدا راهنمائی‌های فراوانی را اِعمال کرده است . منتها این سالک مُتطرّق است که باید از این راه‌ها استفاده بکند و به مقصد برسد. پس همگان، همه طوائف و همه ی انسان ها با هر درک و فهمی این جمله را می‌خوانند، منتها هر کس در حدّ خاصّ خود.

منبع :

بیانات حضرت آیت الله جوادی آملی

بیانات حضرت آیت الله مظاهری



راز مبارک بودن نام رمضان

راز مبارک بودن نام رمضان:


بی ترديد مباركى و نامباركى و سودمندى و زيان بارى هرچيزى كه به انسان منتسب مى شود, با حيات آدمى و ابعاد وجودى او رابطه اى تنگاتنگ و گسست ناپذير داشته و با مصالح و مفاسد حيات و جنبه هاى مختلف وجود او ارتباطی كامل دارد.

به همين علت براى پى بردن به مباركى ماه رمضان و بركت زايى آن براى انسان, توجه و تامل در نكات ذیل لازم است:


حقيقت حيات و گوهر وجود انسان روشن است كه آدمى علاوه بر جنبه هاى مادى و زندگى حياتى از جنبه هاى معنوى و زندگى انسانى نيز برخوردار است اين جنبه معنوى و انسانى در پرتو اعطاى وجودى برتر به او بخشيده شده است.

سوره مبارکه مومنون

 ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ...

سوره مبارکه صاد

فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فيهِ مِنْ رُوحي فَقَعُوا لَهُ ساجِدينَ...

اين وجود برتر و حقيقت فراتر كه اساس هستى و گوهر حيات انسان را تشكيل مى دهد همان روح آدمى و جان انسانى است كه ديگر موجودات از آن بهره اى ندارند

غير اين جانى كه در گاو و خر است
آدمى را عقل و جانى ديگر است

در صورت نبود اين گوهر ارجمند, آدمى ازحيات انسانى تهى شده و در رديف ديگر حيوانات قرار خواهد گرفت.
پيداست كه نيازمندیها و خواسته هاى اين دو جنبه ى وجود و دو بعد حيات انسانى متناسب با تفاوت و اختلاف آنها متفاوت و مختلف خواهد بود; تغذيه, رشد, بالندگى و نشاط بعد حيوانى و جنبه مادى انسان, به امور مادى و تامين خواسته هاى حيوانى وابسته است و از امور مورد نياز بعد انسانى بيگانه و بى خبر مى باشد

او نداند جز كه اصطبل و علف
از سعادت غافل است و از شرف

 
اما براى تغذيه, فربهى, شادابى و پرورش بعد انسانى و جنبه معنوى و روحى انسان موجبات و نيازمندىهاى ديگرى وجود دارد و اين گونه نيست كه با به دست آوردن عوامل و زمينه هاى شادابى, فربهى و آسايش تنى, زمينه تنومندى, رشد, نشاط و آرامش جان نيز فراهم گردد.

سوره مبارکه بقره:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

اى كسانى كه ايمان آورده ايد! روزه بر شما نوشته شده، آن گونه كه بر آنها كه پيش از شما بودند نوشته شد, تا پرهيزكار باشيد.

تقوا كه همان نگهدارى, كنترل و مهار تمايلات حيوانى و خواسته هاى نفسانى است, يك امر واقعى و عينى مى باشد كه در سايه ى روزه و روزه دارى در وجود انسان محقق مى گردد.

ماه رمضان با همه آنچه كه به همراه دارد و برجسته ترين آن روزه است, در صدد كنترل انسان و مهار تمايلات تنى و ايجاد و تقويت روحيه  مقاومت در برابر جاذبه هاى نفسانى است تا بتواند بعد حقيقى و گوهر اصلى وجود انسان را سرزنده, بالنده, با نشاط و فربه نمايد
انسان براى تامين حيات معنوى خود و تقويت, پرورش و فربهى روح خويش به اين ماه الهى نيازمند است

تا تو تن را چرب و شيرين مى دهى
                                            گوهر جان را نيابى فربهى


شناخت رمضان، واژه مبارک و برکت از نگاه قرآن


شناخت رمضان


به مدد و توفيق الهى اين نوشتار بر آن است كه به منظور ارايه نگاه صحيح درباره چيستى ماه رمضان, به بررسى و بيان ويژگيها, اوصاف و اسامى آن در آيات, روايات و ادعيه بپردازد.

هرچند با توجه به فراوانى اين اوصاف و ويژگى ها همه آن ها در اين مقاله نمى گنجد و ناگزيـــــر به بيان چند ويژگى اكتفا مى شود.


معنی واژه  مبارك و  برکت:

يكى از اوصاف ماه رمضان كه در برخى از روايات و ادعيه بدان تصريح شده است, صفت {مبارك} است, اينك تعدادى از آنها را با هم مرور مى كنيم:


قال رسول الله (ص): {قَد جاءَکُم شَهرُ رَمَضانَ؛ شَهرٌ مُبارَک......}

رسول خدا (ص) فرمود:

ماه رمضان به سوى شما آمد, ماه مبارك, ماهى كه خداوند روزه اش را بر شما واجب كرده است...


قال امیرالمومنین علی علیه السلام : ان رسول الله (ص) خطبنا ذات يوم فقال: { أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَيْكُمْ شَهْرُ اللَّهِ بِالْبَرَكَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ ...}

از امام على (ع) روايت شده كه فرمودند: روزى رسول خدا (ص) چنين فرمودند: مردم, ماه خدا همراه با بركت و رحمت و مغفرت به شما روى آورده است......


عن رسول الله (ص) انه كان يدعو اول ليله من شهر رمضان: { اَلْحَمْدَ لِلّهِ الَّذى اَکْرَمَنا بِکَ اَیُّهَا الشَّهرُ الْمُبارَک..... }

از رسول خدا (ص) روايت شده كه آن حضرت هميشه در شب اول ماه رمضان اين گونه دعا مى خواند: حمد و سپاس خدايى را كه ما را به تو اى ماه مبارك كرامت بخشيد...

واژه بركت:

علماى لغت واژه {بركت} را به فزونى و رشد همراه با ثبات و دوام معنى كرده اند.

در كتاب لسان العرب به نقل از ابن عباس آمده است: {معنى بركت فراوانى در هرچيز خير است}.

راغب اصفهانى نيز آن را به معناى ثبوت و استقرار خير الهى در چيزى مى داند, چنانچه برکت همانند بركه چيزى شبيه حوض به جايى كه آب در آن مجتمع و مستقر مى گردد, گفته مى شود.

واژه مبارک:

{مبارک}, به آنچه كه در آن خير فراوان وجود دارد و از او بروز و صدور مى يابد اطلاق مى گردد.

زجاج مى گويد: مبارك آن چيزى است كه از آن خير فراوان برآيد.

راغب نيز مى نويسد:به آنچه كه خير و فايده الهى در آن ثبوت و استقرار داشته باشد{ مبارك } گفته         مى شود


واژه بركت و مبارك از نگاه قرآن:

آنچه كه در آن خير فراوان و نفع و فايده بسيار, ثبات و قرار داشته و از آن صادر گردد, مبارك ناميده مى شود و بدين ترتيب عنوان { بركت } و { مبارك } در آيات قرآن كريم است که به چند نکته اشاره میکنیم


سوره مبارکه ص

كِتابٌ أنْزَلناهُ إلَيكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّروا آياتِهِ.... اين كتابي كه بر تو نازل كرديم كتاب مباركی است تا مؤمنان در آياتش تدبّر كنند


سوره مبارکه فرقان

تبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ... بركت آن كسي زيادست كه آرام آرام فرقان را فرستاد


سوره مبارکه دخان

إِنّا أَنْزَلْناهُ فِى لَیْلَةٍ مُبارَکَةٍ ... که ما آن را در شبى مبارک نازل کردیم.


سوره مبارکه مریم

وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ... و خداوند مرا موجودي پر برکت قرار داده است.




درک ماه رمضان و شکر گزاری از خداوند متعال




 درک ماه رمضان و شکر گزاری از خداوند متعال

شناخت و درک ماه رمضان برخوردارى از درك درست از ماه مبارك رمضان است و زمينه موجبات به دست آوردن مواهب و بركات الهى و هدايا و عطاياى ربانى در اين ماه را فراهم میکند.

نعمتى بسيار بزرگ و موهبتى بسيار عظيم است .

بى ترديد هر كس با بهره مندى از آن نيكبختى خود را رقم زده, قله سعادت و ظفرمندى را فتح كرده و مدال پر افتخار رستگارى را نصيب خود مى كند.

نعمتى كه از شدت گرانقدرى و ارجمندى نمى توان براى آن قيمت و بهايى تعيين كرد.

از اين رو سزاوار است, كسى كه از اين نعمت بزرگ بهره مند گرديد خداوند را شكر فراوان و سپاس بسيار گويد

راوى مى گويد:

سمعت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آلهِ و سلّم يقول :

لو علمتم ما لكم فى رمضان لزدتم لله تبارك و تعالى شكرا

شنيدم كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آلهِ و سلّم مى فرمود: اگر شما آگاه بوديد كه در ماه رمضان چه چيزى براى شما خواهد بود، با آمدن رمضان شكر و سپاسگذارى بيشترىمى كرديد كه :

سپاس خداوندى را كه ماه رمضان را آفريد،

و سپاس خداوندى را كه ما را توفيق روزه گرفتن داد،

و سپاس خداوند را كه به ما توفيق درك فضائل ماه رمضان و رسيدن به بركات شب قدر را عطا كرد،

و سپاس خداوندى را كه در ماه رمضان به ما توفيق انس با قرآن را داد،

و سپاس خداوندى را كه در ماه رمضان به ما لياقت و توفيق بندگى و عبادت عطا كرد،

و سپاس خداوندى را كه ماه رمضان را وسيله ى نجات ما قرار داد،


و سپاس شكر از همه بركاتى كه در اين ماه نصيب ما بندگان گنهكار نمود تا با توسّل بر رمضان ، به سعادت ابدى و به رحمت واسعه ى الهى و به بهشت پروردگار، و به دست آوردن رضايت و خشنودى خداى منّان دست پيدا كنيم



انشالله اخرین جمعه ماه مبارک رمضان اخرین جمعه فراق یار باشد

 به برکت و عظمت صلوات بر محمدو ال محمد





هدف ماه رمضان با حیات حقیقی انسان


هدف ماه رمضان با حيات حقيقى انسان:


هدف اصلى ونقش اساسى و تاثير عمده ماه رمضان به حيات معنوى و روان انسانى مربوط مى شود و آدمى براى بالندگى, رشد و چالاكى به امساك, منع و محدوديتى كه ماه رمضان براى بعد حيوانى انسان ايجاد مى كند نيازمند است,

اين امساك, هرگز به معناى محروميت و از دست دادن توانايى ها و گرفتار ضعف و ناتوانى شدن نيست.

در واقع روزه گرفتن در ماه مبارک رمضان براى پيشگيرى از محروميت انسان و ايجاد قدرت كنترل در برابر شهوات نفس و تمايلات تن و برخوردار ساختن جان انسان از گوهرها و كمالات انسانى بسيار لازم و ضرورى است.

چه بسيار افرادى كه با رها نمودن نفس و تن دادن به شهوات آنى و هوس هاى زودگذر, در حسرت ازدست دادن گوهر انسانيت نشسته و گرفتار اندوهى هميشگى شده اند

در کتاب جهادالنفس حدیثی از آقا امیرالمومنین علی (ع) آمده میفرمایند:

کَم مِن شَهوَةِ ساعَةٍ اَورَثَت حُزناً طَویلاً

امام  (ع) می فرمایند: چه بسیار خواهش های نفسانی لحظه ای ، که اندوه طولانی و درازی را در پی دارد.


در نتیجه هدف ماه رمضان  براى پرورش و رشد و بالندگى جان و تامين خواسته هاى آن بايد به سراغ امورى غير از عوامل تامين كننده نيازهاى تن شتافت و هدف اساسى و نتيجه نهايى و دستاورد اصلى که همان روزه است ،برجسته ترين, وظايف مسلمان در ماه مبارك رمضان است.

 حيات حقیقی انسانى :

حیات حقیقی انسان از نگاه اسلام حیاتی نیست که به حیات و زندگی مادی محدود گردد آن گونه که ،طایفه ای از منکران مبدأ و معاد تصور می کردند و در مقابل پیامبر(ص) می گفتند:
وَ قَالُواْ مَا هِىَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَ نحَْيَا
 و یا می گفتند:
إِنْ هِىَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَ نحَْيَا وَ مَا نحَْنُ بِمَبْعُوثِينَ
 خداوند سبحان در مقابل چنین پندار باطلی از مفهوم حیات در سوره مبارکه عنکبوت فرمودند :
وَمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
بلکه حیات حقیقی انسان به حیاتی اطلاق می شود که سیر آن در جهت اهداف اخروی قرار گرفته و پرده های حجاب اوهام که حایل میان ظاهر و باطن است را کنار زده و بر مدار حقیقت هستی قرار گیرد.
در کتاب صحیفه سجادیه آقا امام سجاد زین العابدین(ع) از فرمایشات امام(ع) آمده که  حقیقت دارای عالی ترین مضامین اعتقادی، اخلاقی، اجتماعی، سیاسی و مبیّن هدفدارترین نظام مدوّن حیات فردی و اجتماعی است.
آقا امام سجاد(ع) اگرچه بیانات عرشی خویش را در قالب نیایش و دعا ظاهر ساختند ولی محتوای آن بسی فراتر از اوراد و اذکار است.
زیرا امام (ع) در عصری زندگی می کردند که کثیری از مردم غایت انسانی خود را به باده فراموشی گذاشته و به دنبال اهداف پلید دنیوی بودند.
آنها در این طریق چنان حریص بودند که هرگز اجازه نمی دادند کسی مردم را به حیات عالی انسانی شان آگاه سازد
لذا امام (ع) صلاح و مصلحت مسلمین را در این دیدند که آنان را با مضامین بلند عرفانی در قالب  و،وعای دعا ترسیم نمایند.
دعای مکارم الاخلاق امام(ع) یک منشور جامع برای حیات حقیقی انسان است

یه جستجو در دعای مکارم اخلاق امام(ع) داشته باشین می بینین چه زیبا فرمودند که من چند سطر از دعا رو در اینجا قرار میدم

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ بَلِّغْ بِإِیمَانِی أَکْمَلَ الْإِیمَانِ ، وَ اجْعَلْ یَقِینِی أَفْضَلَ الْیَقِینِ ، وَ انْتَهِ بِنِیَّتِی إِلَى أَحْسَنِ النِّیَّاتِ ، وَ بِعَمَلِی إِلَى أَحْسَنِ الْاَعْمَالِ.

بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندانش و ایمان مرا به كامل‏ترین درجات ایمان‏

 و یقین مرا به برترین مراتب یقین و نیت مرا به نیكوترین نیتها و عمل مرا به بهترین اعمال فرا بر.

اللّهُمّ وَفّرْ بِلُطْفِکَ نِیّتِی، وَ صَحّحْ بِمَا عِنْدَکَ یَقِینِی، وَ اسْتَصْلِحْ بِقُدْرَتِکَ مَا فَسَدَ مِنّی

بارالها، نيتم را به لطف خويش وافر و کامل نما و يقينم را بدانچه در نزد توست، استوار گردان، و آنچه از (اعمال و نيات) من فاسد مي‌باشد، به قدرت خود اصلاح فرما




دعای وارد شدن به ماه مبارک رمضان (امام سجاد ع)



امام زین العابدین هنگام ورود ماه مبارک رمضان دعایی دارند که در آن می‌فرمایند: خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و به ما بیاموز که چگونه فضیلت این ماه را بشناسیم و حرمتش را بزرگ بشماریم و از آنچه ما را منع فرموده‌ای؛ خودداری کنیم، و یاری کن تا با نگه داشتن اعضا و جوارح خود از گناه و به کار گماشتن آنها در آنچه سبب خشنودی توست، روزهای آن را روزه بداریم؛ آن سان که به سخنان بیهوده گوش نسپاریم.



دعای ورود به ماه مبارک رمضان از زبان امام سجاد(ع)


امام سجاد (ع) در دعای چهل و چهارم صحیفه سجادیه اینگونه با پروردگار خویش مناجات می کرد:

ستایش برای خداست که ما را به سپاس خود رهنمون گردید و به آن اهلیت بخشید تا از شکرگزاران احسان او باشیم و بر این کار، ما را پاداش نیکوکاران دهد.

ستایش برای خداست که دین خود را به ما عطا فرمود و ما را به آیین خود ویژه گردانید و به راه‌های احسان خویش پویا ساخت تا به فضل نعمت او به سوی خشنودی‌اش روانه شویم؛ ستایشی که آن را از ما قبول کند و به سبب آن از ما راضی شود.

ماه پاکیزگی از آلودگی ها

ستایش برای خداست که ماه خود، ماه رمضان را از جمله راه‌های احسان قرار داد که ماه روزه، ماه اسلام، ماه پاکیزگی از آلودگی‌ها، ماه رها شدن از گناهان و ماه شب زنده‌داری است. ماهی که قرآن در آن نازل شده؛ قرآنی که راهنمای مردم و نشانه آشکار هدایت و جدا کننده حق از باطل است.
پس به سبب حرمت‌های فراوان و فضیلت‌های نمایان که برای این ماه مقرر داشت، برتری آن را بر دیگر ماه‌ها عیان فرمود. برای بزرگداشت آن، چیزهایی را که در ماه‌های دیگر حلال کرده بود، در این ماه حرام گردانید، و خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها را ممنوع کرد، و برای آن زمانی معین قرار داد، که نه اجازه می‌دهد آن زمان معین، پیش انداخته شود و نه می‌پذیرد که به تاخیر افتد.
آن گاه یکی از شب‌های این ماه را بر شب‌های هزار ماه دیگر برتری داد و نام آن را 'شب قدر' نهاد؛ شبی که در آن، فرشتگان و روح به فرمان پروردگارشان بر هر یک از بندگان او که بخواهد، با تقدیر بی‌تغییر الهی که برای هر کاری در نظر گرفته شده، فرود می‌آیند.

به ما بیاموز که حرمت این ماه را بزرگ بشماریم

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و به ما بیاموز که چگونه فضیلت این ماه را بشناسیم و حرمتش را بزرگ بشماریم و از آنچه ما را منع فرموده‌ای؛ خودداری کنیم، و یاری کن تا با نگه داشتن اعضا و جوارح خود از گناه و به کار گماشتن آنها در آنچه سبب خشنودی توست، روزهای آن را روزه بداریم؛ آن سان که به سخنان بیهوده گوش نسپاریم، و چشم خود را به سوی بازیچه‌ها ندوانیم، و به حرام‌ها دست نگشاییم، و به سوی ناشایسته‌ها قدم بر نداریم، و شکم‌هایمان جز آنچه تو حلال کرده‌ای در خود جمع نکند، و زبان‌مان جز آنچه تو فرموده‌ای نگوید، و جز در آنچه ما را به ثواب تو نزدیک می‌سازد، خود را به زحمت نیندازیم و جز آن کار که ما را از مجازات تو حفظ می‌کند به کار دیگر نپردازیم.
آن گاه به لطف خود، همه‌ این اعمال را از ریای ریاکاران و آوازه‌ جویی آوازه‌جویان پیراسته کن، تا کسی را در عبادت خود با تو شریک نگیریم و جز تو منظور و مرادی نجوییم.

ما را بر اوقات نمازهای پنج گانه آگاهی ده

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و ما را در این ماه بر اوقات نمازهای پنج گانه آگاهی ده؛ با احکام و شرایط آن که مقرر فرموده‌ای، و واجباتش که لازم گردانده‌ای، و وظایفی که به آنها موظف کرده‌ای، و هنگامه‌هایی که برای آنها قرار داده‌ای آشنا کن.
خدایا ما را در نماز، با کسانی برابر ساز که مراتب بلند آن را دریافته‌اند و ارکان آن را حفظ می‌کنند و آن را در وقت خود، به شیوه بنده و فرستاده‌ تو ـ که درودهای تو بر او و خاندانش باد ـ در رکوع و سجود و همه فضیلت‌های آن با کامل‌ترین وضو و در نهایت خشوع به جای می‌آورند.

با کدام دشمن، یکدل نمی شویم

توفیقمان ده که در این ماه، با نیکی و احسان، به سوی خویشان خود رویم، و با بخشش و عطایا از همسایگان خود دل‌جویی کنیم، و دارایی‌های خود را از حقوق مردم بپیراییم، و با جدا کردن زکات پاکیزه نماییم، و با کسی که از ما دوری گزیده آشتی کنیم. با آن که بر ما ستم نموده، از مقتضای انصاف در نگذریم، و با آن که با ما دشمنی ورزیده صلح کنیم، مگر کسی که در راه تو و برای تو با او دشمن شده‌ایم، که او دشمنی است که با وی دوستی نمی‌کنیم، و از حزبی است که با آن یکرنگ و یکدل نمی‌شویم.

ما را موفق کن که در این ماه با انجام دادن کارهای نیک و پسندیده خود را به تو نزدیک‌تر سازیم؛ اعمالی که با آنها گناهان‌مان را بیامرزی و ما را از شروع به ناشایسته‌ها نگاه داری، تا هیچ یک از فرشتگان تو بیش از طاعت‌های گوناگون ما نزد تو طاعت نیاورند، و در انواع سبب‌های تقرب، به پای ما نرسند.

ما را شایسته کرامتی کن که به دوستان خود وعده داده‌ای

خدایا، من از تو می‌خواهم که به حق این ماه، و به حق هر فرشته‌ای که او را مقرب خود ساخته‌ای، و هر پیامبری که او را به رسالت فرستاده‌ای، و هر بنده‌ی صالحی که برگزیده‌ای و او از آغاز تا انجام این ماه در عبادتت کوشیده است، بر محمد و خاندانش درود فرستی و ما را شایسته‌ آن کرامت کنی که به دوستان خود وعده فرموده‌ای، و از آنچه برای بندگان کوشا در اطاعت خود قرار داده‌ای، برخوردارمان سازی، و به رحمت خود ما را در صف آنانی درآوری که بالاترین مرتبه‌های بهشت را سزاوارند.

ما را جزو بهترین کسانی قرار ده که با این ماه به سرآورده اند

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و چنان کن که ما از کج‌روی در مساله توحید تو، و کوتاهی در بزرگداشت تو، و شک در دین تو، و گم کردن راه تو، و غفلت از حرمتگزاری تو، و فریب خوردن از دشمن تو، شیطان رانده شده، برکنار مانیم.
خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و هرگاه در هر یک از شب‌های این ماه بخشایش تو جمعی از بندگانت را از بند عذاب رهایی بخشد و گذشت تو ایشان را ببخشاید، ما را از جمله این بندگان قرار ده و در شمار بهترین کسانی درآور که با این ماه به سر برده‌اند و با آن همراهی کرده‌اند.

با ناپدید شدن این ماه گناهان ما را محو کن

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و چون هلال این ماه ناپدید شود، گناهان ما را نیز محو نما، و چون روزهای آن به پایان رسد، آلودگی‌های ما را نیز از میان بردار، تا در حالی آن را پشت سر گذاریم که تو ما را از هر خطا پیراسته‌ای و از هر گناه پاکیزه ساخته‌ای.
خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و اگر در این ماه میانه‌روی پیشه نکرده‌ایم، ما را به راه میانه آور، و اگر از راه راست منحرف شده ایم؛ به راه راستمان بدار، و اگر دشمن تو، شیطان، ما را احاطه کرده است، از چنگ او رهایی‌مان بخش.

لحظه های این ماه را با طاعت ما بیارای

خدایا، این ماه را با عبادت ما آکنده ساز، و لحظه‌هایش را با طاعت ما بیارای، و ما را یاری کن که روزهایش را روزه بداریم و شب‌هایش را با نماز و نیاز و فروتنی و اظهار خاکساری در برابر تو به صبح آوریم، تا هیچ روز آن بر غفلت ما، و هیچ شب آن بر کوتاهی ما گواه نباشد.

خدایا، ما را در ماه‌ها و روزهای دیگر و تا زنده‌ایم، این چنین قرار ده و از آن بندگان شایسته‌ خود گردان که بهشت را به میراث می‌برند و در آن جاودانه می‌مانند؛ آنان که آنچه باید در راه خدا بدهند، می‌دهند و در حالی به سوی پروردگارشان باز می‌گردند که دل‌هایشان هراسان است؛ ‌آنان که در کارهای نیک شتاب می‌ورزند و هم ایشان در آنها بر یکدیگر سبقت می‌گیرند.


خدایا، در هر وقت و در هر زمان و در هر حال، بر محمد و خاندانش درود فرست، به شمار درودهایی که بر دیگران فرستاده‌ای، و چندین برابر همه‌ آنها؛ چندان که جز تو کسی آنها را شماره نتواند کرد، زیرا تو هر چه خواهی همان کنی.


واژه معناى اصطلاحى مصدر {رمض}

واژه معناى اصطلاحى مصدر {رمض}


رمضان از مصدر {رمض‏} به معناى شدت گرما، و تابش آفتاب بر رمل... معنا شده ،

انتخاب چنين واژه‏اى براستى از دقت نظر و لطافت‏ خاصى برخوردار است.

چرا كه سخن از گداخته شدن است، و شايد به تعبيرى دگرگون شدن در زير آفتاب گرم و سوزان، نفس و تحمل ضربات بى امانش.

زيرا كه رمضان ماه تحمل شدائد و عطش مى‏باشد،

عطشى ناشى از آفتاب سوزان يا گرماى شديد روزهاى طولانى تابستان.

و عطش ديگر حاصل از نفس سركشى كه پيوسته مى‏گدازد، و سوزشش براستى جبران ناپذير است.

در مقايسه اين دو سوزش، دقيقا رابطه عكس برقرار است، بدين مفهوم كه نفس سركش با چشيدن آب تشنه‏تر مى گردد، وهرگز به يك جرعه بسنده نمى‏كند، و پيوسته آدمى را در تلاش خستگى ناپذير جهت ارضاى تمايلات خود وا مى‏دارد. و در همين رابطه است كه مولوى با لطافت هرچه تمامتر اين تشبيه والا را به كار مى‏گيرد و مى‏گويد:

آب كم جو ،تشنگى آور به دست

تا بجوشد آبت از بالا و پست

تا سَقّاهُم رَبُّهُم آید جواب

 تشنه باش الله اعلم بالصواب

 زين طلب بنده به كوى حق رسيد

درد مريم را به خرما بن كشيد

اما از سوى ديگر، عطش ناشى از آفتاب سوزان سيرى پذير است و لذت این ماه عزیز را صد چندان میکند



نمازهای پر فضیلت ماه مبارک رمضان


نمازهای پر فضیلت ماه مبارک رمضان

نماز شب اول ماه مبارک رمضان چهار رکعت در هر رکعت بعد از حمد پانزده مرتبه توحید

نماز شب دوم ماه مبارک رمضان چهار رکعت در هر رکعت بعد از حمد بیست مرتبه انا انزلناه

نماز شب سوم ماه مبارک رمضان ده رکعت در هر رکعت حمد و پنجاه مرتبه توحید

نماز شب چهارم ماه مبارک رمضان هشت رکعت در هر رکعت حمد و بیست مرتبه انا انزلناه

نماز شب پنجم ماه مبارک رمضان دو رکعت در هر رکعت حمد و پنجاه مرتبه توحید بعد از سلام صد مرتبه صلوات

نماز شب ششم ماه مبارک رمضان چهار رکعت در هر رکعت حمد و سوره و تبارک الذی بیده المک

نماز شب هفتم ماه مبارک رمضان چهار رکعت در هر رکعت حمد و سیزده مرتبه انا انزلناه

نماز شب هشتم ماه مبارک رمضان دو رکعت در هر رکعت حمد و ده مرتبه توحید و بعد از سلام هزار مرتبه سبحان الله

نماز شب نهم ماه مبارک رمضان شش رکعت میان نماز شام و خفتن در هر رکعت حمد و هفت مرتبه آیه الکرسی و بعد از اتمام پنجاه مرتبه صلوات

نماز شب دهم ماه مبارک رمضان بیست رکعت در هر رکعت حمد و سی مرتبه توحید

نماز شب یازدهم ماه مبارک رمضان دو رکعت در هر رکعت حمد و بیست مرتبه انا اعطیناک الکوثر

نماز شب دوازدهم ماه مبارک رمضان هشت رکعت در هر رکعت حمد و سی مرتبه انا انزلناه

نماز شب سیزدهم ماه مبارک رمضان چهار رکعت در هر رکعت حمد و بیست و پنج مرتبه توحید

نماز شب چهاردهم ماه مبارک رمضان شش رکعت در هر رکعت حمد و سی مرتبه اذازلزلت

نماز شب پانزدهم ماه مبارک رمضان چهار رکعت در دو رکعت اول بعد از حمد صد مرتبه توحید و در دو رکعت دیگر پنجاه مرتبه توحید

نماز شب شانزدهم ماه مبارک رمضان دوازده رکعت در هر رکعت حمد و دوازده مرتبه الهیکم التکاثر

نماز شب هفدهم ماه مبارک رمضان دو رکعت دررکعت اول حمد وهر سوره که خواهد ودر رکعت دوم حمد وصد مرتبه توحید وبعد از سلام صد مرتبه لااله الا الله

نماز شب هیجدهم ماه مبارک رمضان چهار رکعت در هر رکعت حمد وبیست وپنج مرتبه انا اعطیناک الکوثر

نماز شب نوزدهم ماه مبارک رمضان پنجاه رکعت با حمد و پنجاه مرتبه اذا زلزلت و گویا مراد آن باشد که در هر رکعت یک مرتبه اذا زلزلت بخواند

نماز شب بیستم ماه مبارک رمضان هشت رکعت بهر سوره که میسر شود

نماز شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان هشت رکعت بهر سوره که میسر شود

نماز شب بیست و دوم ماه مبارک رمضان هشت رکعت بهر سوره که میسر شود

نماز شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان هشت رکعت بهر سوره که میسر شود

نماز شب بیست وچهارم ماه مبارک رمضان هشت رکعت بهر سوره که میسر شود

نماز شب بیست و پنجم ماه مبارک رمضان هشت رکعت در هر رکعت حمد و ده مرتبه توحید

نماز شب بیست وششم ماه مبارک رمضان هشت رکعت در هر رکعت حمد و صد مرتبه توحید

نماز شب بیست وهفتم ماه مبارک رمضان چهار رکعت در هر رکعت حمد و تبارک الذی بیده الملک و اگر نتواند بیست و پنج مرتبه توحید

نماز شب بیست وهشتم ماه مبارک رمضان شش رکعت در هر رکعت حمد و ده مرتبه آیه الکرسی وده مرتبه کوثر وده مرتبه توحید و بعد از نماز صد مرتبه صلوات

نماز شب بیست ونهم ماه مبارک رمضان دو رکعت در هر رکعت حمد و بیست مرتبه توحید

نماز شب سی ام ماه مبارک رمضان دوازده رکعت در هر رکعت حمد و بیست مرتبه توحید وبعد از فارغ شدن صد مرتبه صلوات بر محمد وآل محمد.


قال المهدی علیه السلام :

فَاَکثَروُا الدُّعاء بِتَعجیلِ الفَرَج فَاِن ذلِکَ فَرَجَکُم .

برای فرج (من) زیاد دعا کنید، چراکه این (زیاد دعا کردن) خود فرج و گشایش (در کارهای) شماست